Geotermia superhot ma zasilić centra danych. Google stawia na odwierty nowej generacji
Spis treści
Google ma zapłacić ponad 500 mln dolarów za 50 MW energii z projektu Quaise Energy w Oregonie. To jeden z najbardziej konkretnych sygnałów, że geotermia nowej generacji może stać się odpowiedzią na rosnący apetyt energetyczny centrów danych.
Według informacji TechCrunch projekt ma sięgać około trzech mil w głąb ziemi, gdzie temperatura i ciśnienie pozwalają wykorzystać tak zwany płyn nadkrytyczny. Nie jest to ani zwykła ciecz, ani gaz. W takich warunkach woda może przenosić znacznie więcej energii niż w konwencjonalnym obiegu geotermalnym.
Dlaczego superhot jest ważne dla centrów danych?
Centra danych potrzebują energii dostępnej przez całą dobę, a nie tylko wtedy, gdy wieje wiatr albo świeci słońce. Departament Energii USA wskazuje, że geotermia może pracować zasadniczo 24 godziny na dobę i reagować na zmiany zapotrzebowania. Według aktualnych analiz resortu potencjał amerykańskiej geotermii może sięgnąć 90 GW do 2050 roku, jeśli uda się obniżyć koszty systemów ulepszonych.
Superhot geothermal oznacza odwierty o temperaturze powyżej 375°C i ciśnieniu przekraczającym 22 MPa. Takie warunki są atrakcyjne, bo pojedynczy odwiert może dostarczać więcej energii, ale jednocześnie niszczą standardowe materiały, elektronikę i narzędzia wiertnicze. Dlatego wyścig firm nie dotyczy wyłącznie znalezienia gorącej skały. Równie ważne jest to, czy da się do niej dotrzeć przez wiele lat i w akceptowalnym koszcie.
Dwie drogi do gorętszych odwiertów
Quaise chce odejść od klasycznego wiertła na dużej głębokości. Firma rozwija technologię wykorzystującą gyrotron, który kieruje w skałę promieniowanie mikrofalowe i rozbija ją na drobny materiał. Taki sposób ma ograniczyć problem szybkiego zużywania metalowych elementów w ekstremalnej temperaturze.
Mazama Energy wybiera inną drogę. Jej system Carbon Chill wykorzystuje nadkrytyczny dwutlenek węgla jako płuczkę wiertniczą. CO₂ ma chłodzić elektronikę przy samym wiertle, a następnie wynosić zwiercinę na powierzchnię, gdzie może zostać przefiltrowany i ponownie użyty. Firma podaje, że sprzęt może pracować w temperaturze skały wynoszącej 645°F, podczas gdy urządzenia utrzymywane są na poziomie 195°F, a wiercenie jest o 20% szybsze od metod konwencjonalnych.
To właśnie trwałość odwiertu może przesądzić o ekonomii całej branży. Program SUPERHOT agencji ARPA-E finansuje między innymi nowe stopy, obudowy i cementy, które mają wytrzymać ekstremalne obciążenia przez co najmniej 15 lat. Wśród beneficjentów jest XGS Energy, rozwijające materiały, projekty odwiertów i modele pracy dla supergorących złóż.
Technologia jest obiecująca, ale rachunek nadal nie jest zamknięty
Niższa liczba odwiertów mogłaby poprawić koszt projektu, ponieważ samo wiercenie stanowi dużą część nakładów na elektrownię geotermalną. Na razie jest to jednak obietnica, a nie gwarantowany model biznesowy. Trzeba jeszcze potwierdzić żywotność materiałów, stabilność przepływu ciepła, bezpieczeństwo pracy oraz koszt budowy infrastruktury przesyłowej.
Google od lat zawiera umowy z dostawcami nowych źródeł energii, zanim technologie osiągną pełną skalę komercyjną. Jeśli projekt Quaise rzeczywiście dostarczy zakontraktowane 50 MW, będzie to ważny test dla geotermii superhot i potencjalny wzorzec dla zasilania energochłonnych obiektów. Na razie wyścig dopiero się rozgrzewa.
Źródła
Autor Artykułu
Paweł Lisowski
Paweł Lisowski - pasjonat technologii, komputerów i internetu. Od wielu lat śledzi rozwój sprzętu i oprogramowania, testuje nowe rozwiązania i dzieli się wiedzą z czytelnikami. Zafascynowany wpływem technologii na codzienne życie, tworzy praktyczne poradniki i inspiruje do świadomego korzystania z cyfrowego świata.