SNL żartuje z technologicznych milionerów. W jednym szkicu spotkali się szefowie AI, X i Nvidii
Spis treści
Saturday Night Live połączyło w jednym szkicu kilka swoich powracających żartów o liderach technologicznych. W najnowszym odcinku programu prowadzący John Mulaney wcielił się w agenta CIA, który próbuje wytłumaczyć grupie fikcyjnych miliarderów, dlaczego nagłe zainteresowanie romantyczne może być elementem operacji wywiadowczej.
W scenie pojawili się kolejno: James Austin Johnson jako Peter Thiel, Ben Marshall jako Sam Altman, Jane Wickline jako Dario Amodei, Jeremy Culhane jako Elon Musk oraz Andrew Dismukes jako Mark Zuckerberg. Dołączył do nich Bowen Yang w roli Jensena Huanga. Zestawienie tak wielu rozpoznawalnych imitacji było głównym komediowym pomysłem szkicu.
Fabuła nawiązywała do odejścia Huanga z Nvidii i doniesień opisanych w materiale źródłowym o jego relacji z osobą podejrzewaną o szpiegostwo na rzecz Chin. Warto oddzielić ten element satyry od potwierdzonych informacji korporacyjnych: Nvidia poinformowała 12 listopada 2026 roku, że Huang zrezygnował ze stanowiska prezesa i dyrektora generalnego, a pełniącą obowiązki CEO została Colette Kress.
Agent grany przez Mulaneya ostrzegał, że atrakcyjna osoba okazująca nagłe zainteresowanie może próbować wykorzystać łatwowierność bogatych menedżerów. Żart dotyczył również Petera Thiela i Sama Altmana: orientacja seksualna nie ma chronić przed oszustwem ani manipulacją. To typowy dla programu zabieg — aktualny temat technologiczny staje się pretekstem do komentarza o władzy, ego i oderwaniu branży od codziennych problemów.
Najmocniejsza puenta dotyczyła przekonania, że technologia nigdy nie zawodzi. Na pytanie o przykłady Mulaney przywołał zakłócenia lotów w Stanach Zjednoczonych oraz awarię Microsoft Outlook. Fikcyjny Thiel domagał się kolejnego przykładu, ale agent CIA odmówił dalszego wyliczania. W ten sposób szkic zestawił ogromny wpływ technologicznych firm z bardzo przyziemnymi konsekwencjami ich błędów.
Materiał nie jest analizą działalności Nvidii, OpenAI ani pozostałych firm. To satyra wykorzystująca prawdziwe nazwiska i aktualne wydarzenia do opowiedzenia żartu o tym, jak szybko twórcy technologii z ekscentrycznych outsiderów stali się grupą dysponującą ogromnym kapitałem i wpływem.
Źródła
Autor Artykułu
Paweł Lisowski
Paweł Lisowski - pasjonat technologii, komputerów i internetu. Od wielu lat śledzi rozwój sprzętu i oprogramowania, testuje nowe rozwiązania i dzieli się wiedzą z czytelnikami. Zafascynowany wpływem technologii na codzienne życie, tworzy praktyczne poradniki i inspiruje do świadomego korzystania z cyfrowego świata.